Ο ΣΥΡΙΖΑ ρισκάρει τη θέση της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό ψηφιακό χάρτη

ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ Όλες οι θέσεις σε αυτή τη στήλη αποτελούν απόψεις των συντακτών, όχι της EURACTIV.gr

Ο Βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας, Σταύρος Καλαφάτης

*Ο Σταύρος Καλαφάτης είναι αναπληρωτής Τομεάρχης Εξωτερικών της Ν.Δ αρμόδιος για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις και βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης της ΝΔ.

Την ώρα που η Ε.Ε. τρέχει με ταχύτητες πολλών Gigabit στο μέλλον, μετά λύπης οφείλω να διαπιστώσω, πως η θέση της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό ψηφιακό χάρτη, σημαδεύεται από πολλά… καμένα pixels.

Η ελληνική κυβέρνηση, φυσικά, δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Όφειλε να πρωτοστατεί στην ανάδειξη και υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου που έπρεπε να καταθέσουν τα κράτη μέλη ως τα μέσα του 2017, προκειμένου να ενταχθούν στο «Συνασπισμό Ψηφιακών Δεξιοτήτων και Θέσεων Εργασίας».

Αυτό το group συνεργειών που δημιουργήθηκε από την Ε.Ε., είναι ιδιαίτερα σημαντικό, με τους κοινούς στόχους που θέτει, αλλά… και τα κονδύλια που διαθέτει, για την προαγωγή της ψηφιακής εκπαίδευσης, κατάρτισης και απασχόλησης. Πρόκειται για “must” εφόδια. Τόσο για τους νέους, όσο και για τους μεγαλύτερους σε ηλικία εργαζόμενους, που θέλουν να συμβαδίζουν με την εποχή καινοτομίας που διανύουμε.

Η Ελλάδα όμως έχει την ατυχία να είναι διανύει μια περίοδο με διακυβέρνηση που βρίσκεται σε διαρκή διάσταση από κάθε έννοια καινοτομίας και πραγματικής προόδου, τόσο στην εκπαίδευση και στην απασχόληση, όσο και στην κοινωνία.

Η σημερινή κυβέρνηση, «αριστερόστροφη» ούσα, συγχέει την έννοια της «προόδου» με την ερμηνεία που της προσδίδει η παραδοσιακή Αριστερά. Έτσι, η κυρίαρχη νομοθετική πρακτική των τελευταίων ετών στο χώρο της Παιδείας, συνδέεται με παραδοσιακές «ιδεοληψίες», παρά με ουσιαστικό προσανατολισμό στην πραγματική πρόοδο.

Έτσι, φτάσαμε αρχές 2018 και σχέδιο δεν υπάρχει. Ο ΣΥΡΙΖΑ παρέλαβε μια Ελλάδα, την οποία η Ν.Δ. διατηρούσε στην πρώτη γραμμή των δράσεων ψηφιακού μετασχηματισμού της Ευρώπης. Όμως, από τότε που ανέλαβε, η οθόνη ξεχάστηκε… στο screen saver!

Επόμενο είναι, η Ελλάδα να διατηρεί επιδόσεις κάτω του ευρωπαϊκού μέσου όρου, ή ακόμα και αρνητικές πρωτιές, σε όλους τους σχετικούς δείκτες.

Η Έκθεση Ψηφιακής Προόδου της Ευρώπης (EDPR) για το 2017 και ο Δείκτης Ψηφιακής Οικονομίας και Κοινωνίας 2017 (DESI 2017) καταδεικνύουν ότι οι επιδόσεις της Ελλάδας στο επίπεδο των ψηφιακών δεξιοτήτων είναι χαμηλότερες από το μέσο όρο της Ε.Ε.: Το 2016, μόνο το 63% του πληθυσμού χρησιμοποιούσε το διαδίκτυο σε τακτική βάση, έναντι 79% του μέσου όρου της ΕΕ και μόνο το 46% των Ελλήνων διέθεταν τουλάχιστον τις βασικές ψηφιακές δεξιότητες, έναντι 56% του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Παράλληλα η Ελλάδα παρουσιάζει αρνητική πρωτιά, κατέχει δηλαδή την τελευταία θέση στην ΕΕ, σε ποσοστό ειδικών στις Τεχνολογίες Πληροφοριών και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) επί του συνολικού εργατικού δυναμικού της. Μόλις 1,2%  και μάλιστα με μείωση μεταξύ 2015 και 2016. Γεγονός που δείχνει ότι και η τάση, είναι… προς το ακόμα χειρότερο.

Στην ίδια Έκθεση Ψηφιακής Προόδου τονίζεται ότι «η Ελλάδα χρειάζεται να αντιμετωπίσει τις σοβαρές ελλείψεις της σε ψηφιακές δεξιότητες και να αναλάβει πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση των αναντιστοιχιών που παρατηρούνται μεταξύ των δεξιοτήτων τις οποίες έχει ανάγκη η βιομηχανία των ΤΠΕ και των δεξιοτήτων που προσφέρει η επίσημη εκπαίδευση».

Όλα αυτά δεν αποτελούν μια τυπική αναφορά. Ο ευρωπαϊκός ψηφιακός χάρτης, δεν είναι κάτι θεωρητικό για τις επόμενες γενιές. Είναι οδηγός της ανάπτυξης για το παρόν και το εγγύς μέλλον που αφορά τις γενιές των 40άρηδων, αλλά ακόμα περισσότερο τους ακόμα νεότερους Έλληνες και τις Ελληνίδες των 30 και 20 ετών.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που το ψηφιακό μέλλον και ο ψηφιακός μετασχηματισμός της Ευρώπης, αποτέλεσαν κεντρικό θέμα σε διαδοχικές κορυφαίες ευρωπαϊκές διεργασίες μέσα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Γκέτεμπορκ, τον Οκτώβριο, ανέδειξε την ανάγκη για συστήματα κατάρτισης και εκπαίδευσης «κατάλληλα για την ψηφιακή εποχή».

Στη σύνοδο κορυφής του Γκέτεμποργκ του Νοεμβρίου 2017, σημαντικό θέμα αποτέλεσε το όραμα για έναν ευρωπαϊκό χώρο εκπαίδευσης που θα κοιτά προς το μέλλον, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εξαγγέλει ειδικό σχέδιο δράσης για την ψηφιακή εκπαίδευση.

Σε συνέχεια της συνόδου του Γκέτεμποργκ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε στις 17 Ιανουαρίου  νέες πρωτοβουλίες, οι οποίες τροφοδότησαν και την πρώτη ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής για την εκπαίδευση της 25ης Ιανουαρίου στις Βρυξέλλες με θέμα «Θέτοντας τα θεμέλια για τον ευρωπαϊκό χώρο εκπαίδευσης: για μια καινοτόμο, χωρίς αποκλεισμούς και βασισμένη σε αξίες εκπαίδευση».

Στις πρωτοβουλίες αυτές, οι ψηφιακές δεξιότητες, κατέχουν κυρίαρχη θέση.

Όμως, για να διατηρηθεί η Ελλάδα στην τροχιά του ψηφιακού μετασχηματισμού, χρειάζεται μια κυβέρνηση για την οποία οι όροι «ψηφιακή» , «εκπαίδευση», «δεξιότητες», «καινοτομία» και «πρόοδος», δεν θα είναι υπερβολικά πολλοί για να συνυπάρξουν στην ίδια πρόταση…

X