Σε χαμηλούς τόνους τα 31α γενέθλια της ενωμένης Γερμανίας

Στην πόλη Χάλλε της Σαξωνίας-Ανχαλτ, στην πρώην Ανατολική Γερμανία επέλεξε να γιορτάσει η πολιτική ηγεσία τη μέρα της γερμανικής ενοποίησης. [EPA-EFE/Johannes Stein]

Με τις προκαταρκτικές διαβουλεύσεις μεταξύ των κομμάτων να κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή της χώρας, ο εορτασμός των 31ων γενεθλίων της Γερμανίας χαρακτηρίστηκε από χαμηλούς τόνους και εκκλήσεις για εθνική ενότητα. Ηδη το απόγευμα της Κυριακής έγινε το πρώτο ραντεβού «κορυφής» ανάμεσα σε Σοσιαλδημοκράτες και Φιλελεύθερους και στη συνέχεια ανάμεσα σε Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινους.

Φέτος η κεντρική εκδήλωση για την επέτειο της ενοποίησης έγινε στην πόλη Χάαλε στην Ανατολική Γερμανία. Μαζί με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Φρανκ Βάλτερ Στάινμαϊερ, την κεντρική ομιλήτρια καγκελάριο Ανγκέλα Μέρκελ, τον πρόεδρο της Μπούντεσταγκ Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον πρόεδρο του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Κουτ Στέφαν Χάρμπαρτ και τον πρωθυπουργό της Σαξωνίας/Ανχαλτ Ράινερ Χάσελοφ βρέθηκαν και λιγοστοί εκλεκτοί προσκεκλημένοι.

Ως επίσημη αιτία για την «κλειστή» εκδήλωση αναφερόταν, όπως άλλωστε και πέρσι στην αντοίστοιχη εκδήλωση στο Πότσνταμ, η πανδημία του κορωνοϊού. Η αστυνομία πάντως βρισκόταν από νωρίς το πρωί σε επιφυλακή καθώς υπήχαν πληροφορίες ότι ακροδεξιές οργανώσεις, αλλά και αντιεμβολιαστές σχεδίαζαν να πραγματοποιήσουν διαδηλώσεις, για να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Kεντρική ομιλήτρια για τελευταία φορά πλέον ως καγκελάριος την «Ημέρα της Ενότητας», η κυρία Μέρκελ αναφέρθηκε στα επιτεύγματα της δημοκρατίας, τα οποία όπως είπε κάποιοι μπορεί να τα υποτιμούν επειδή τα θεωρούν πλέον αυτονόητα. Η Γερμανίδα πολιτικός σε μια «προσωπική» -λόγω του ανατολικογερμανικού της παρελθόντος- αλλά και ολίγον διεκπεραιωτική ομιλία επανέλαβε την θέση της ότι «η ελευθερία κατακτήθηκε και δεν έπεσε από τον ουρανό» και θύμισε όλους εκείνους, που έδωσαν μάχες για να συμβεί αυτό.

Το σίγουρο είναι πάντως ότι για μια ακόμα φορά η «επέτειος» δίνει αφορμή για προβληματισμό σε πολλούς πολίτες. Πολλά από εκείνα που είχαν ονειρευτεί αρκετοί Γερμανοί, ειδικά οι κάτοικοι των Ανατολικογερμανικών κρατιδίων στις 3 Οκτωβρίου του 1990 εν μέσω πανηγυρισμών, τραγουδιών και πυροτεχνημάτων, δεν έχουν ακόμα γίνει πραγματικότητα. Η ίδια η Μέρκελ παραδέχτηκε άλλωστε ότι «η διαμόρφωση της ενοποίησης είναι μια διαδικασία που δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί».

Οι ανισότητες και οι διαφορές παραμένουν ανάμεσα στα νέα και στα παλιά κρατίδια, είτε μιλάει κανείς για τους μισθούς και τις αμοιβές, είτε για τις υποδομές και την ποιότητα ζωής. Σαφείς είναι όμως και οι αποκλίσεις σε κοινωνικές και πολιτικές συμπεριφορές, όπως φάνηκε για μια ακόμα φορά στις ομοσπονδιακές εκλογές της περασμένης Κυριακής. Για παράδειγμα η ακροδεξιά «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) συνεχίζει να αντλεί τα υψηλά ποσοστά της κυρίως από την δυσανάλογα ισχυρή παρουσία της στην πρώην Ανατολική Γερμανία.

Το ίδιο ισχύει ουσιαστικά και για την «Αριστερά» (die Linke), η οποία κατάφερε κυριολεκτικά στο παρά πέντε να μπει στη Βουλή αν και δεν είχε πιάσει το πανγερμανικό όριο του 5% που προβλέπει ο νόμος, επειδή μπόρεσε να εκλέξει απευθείας τρεις βουλευτές από τις προσωπικές λίστες σε περιοχές της Ανατολικής Γερμανίας. Ετσι «κέρδισε» συνολικά 39 έδρες, που είναι πάντως πολύ λιγότερες από τις 69 της προηγούμενης κοινοβουλευτικής περιόδου.