Προς μια πολιτική συνοχής που δεν αφήνει πίσω την πόλη ή την περιφέρεια

ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ Όλες οι θέσεις σε αυτή τη στήλη αποτελούν απόψεις των συντακτών, όχι της EURACTIV.gr

[Tont Baggett/Shutterstock]

Brexit, δημοσιονομικές εντάσεις, διαδικασίες επανασυγκέντρωσης και άνοδος του ευρωσκεπτικισμού και των λαϊκιστικών ιδεών: η ευρωπαϊκή οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή εξετάζεται σε διάφορα μέτωπα. Οι δοκιμές αυτές δημιουργούν νέες αμφιβολίες για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την προστιθέμενη αξία που προσφέρουν στους πολίτες της, γράφει ο Frédéric Vallier.

Ο Frédéric Vallier είναι γενικός γραμματέας του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Δήμων και Περιφερειών (CEMR).

Σε αυτή την περίοδο αβεβαιότητας, η δέσμευση για μια εδαφικά ισορροπημένη και τοπικά συναφή πολιτική συνοχής για όλες τις ευρωπαϊκές περιφέρειες είναι πιο σημαντική από ποτέ.

Η πολιτική συνοχής καθιστά την ΕΕ ορατή στους πολίτες της. Αποτελεί ένα εργαλείο που αποδεικνύει στους πολίτες ότι η ΕΕ ενδιαφέρεται για αυτούς, καθώς επιτρέπει την μείωση των ανισοτήτων και την εστίαση της χρηματοδότησης στις προτεραιότητες της ΕΕ, όπως η αειφόρος ανάπτυξη, η απασχόληση και η αλληλεγγύη. Η πολιτική συνοχής αντιπροσωπεύει 352 δις ευρώ για 500 εκατ. πολίτες, ήτοι 704 ευρώ ανά άτομο. Πρόκειται για την πολιτική πίσω από χιλιάδες έργα σε όλη την Ευρώπη. Για τους πολίτες, το γεγονός αυτό είναι που κάνει τη διαφορά.

Εντούτοις, στο έγγραφο προβληματισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με το μέλλον του ευρωπαϊκού σχεδίου, η πολιτική αυτή φαίνεται να είναι ένας τρόπος εξισορρόπησης του προϋπολογισμού της ΕΕ. Ωστόσο, για τις πόλεις και τις περιφέρειες της Ευρώπης, η πολιτική συνοχής πρέπει να παραμείνει η κύρια επενδυτική, αλληλέγγυα και αναπτυξιακή πολιτική της ΕΕ.

Το κύριο ερώτημα τώρα είναι: πώς μπορούμε να το επιτύχουμε αυτό;

Πρώτον, πιστεύω ότι η Ευρώπη χρειάζεται μια νέα κοινή στρατηγική μετά το 2020, με μια πολιτική συνοχής που θα σχεδιάζεται σε συνεργασία με τις πόλεις και τις περιφέρειες. Οι στόχοι αυτοί θα μπορούσαν να βασιστούν στους στόχους που έχουν ήδη τεθεί από την ΕΕ για το 2030, καθώς και στις παγκόσμιες ατζέντες, όπως είναι οι στόχοι των Ηνωμένων Εθνών για τη βιώσιμη ανάπτυξη ή η Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα. Αυτό θα δώσει στρατηγική κατεύθυνση στον στόχο της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής. Θα βοηθήσει τις πόλεις και τις περιφέρειες να θέσουν την μετάβαση του ευρωπαϊκού οικονομικού μοντέλου σε ένα βιώσιμο, καθαρό μέλλον χωρίς άνθρακα.

Επιπλέον, η μελλοντική πολιτική συνοχής θα πρέπει να συμπεριλάβει σε μεγαλύτερο βαθμό το τοπικό επίπεδο από ό, τι μέχρι σήμερα, όχι μόνο για τη διαβούλευση ή την επιλογή των χρηματοδοτικών έργων, αλλά κυρίως για την επιλογή των επενδυτικών προτεραιοτήτων. Τα στοιχεία του ισχύοντος «κώδικα δεοντολογίας» που αφορούν την αρχή της εταιρικής σχέσης πρέπει να αποτελούν νομικά δεσμευτικό μέρος του μελλοντικού κανονισμού και να συμπεριληφθούν στον κανονισμό.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι πόλεις συνειδητοποιούν ολοένα και περισσότερο την ανάγκη συνεργασίας και συντονισμού των ενεργειών τους για την αντιμετώπιση των προκλήσεων της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης και την αξιοποίηση των δυνατοτήτων των περιοχών τους με πιο αποτελεσματικό τρόπο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η μελλοντική πολιτική συνοχής πρέπει να προωθήσει στρατηγικές ανάπτυξης πέρα ​​από την πόλη, επιτρέποντας, τόσο στις αστικές όσο και στις αγροτικές περιοχές να αλληλοσυμπληρώνονται και να αναπτύσσονται από κοινού.

Τέλος, όπως τονίζεται στην 7η έκθεση για τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι απαραίτητο να απλουστευθούν τα κονδύλια και να καταστούν συνεκτικά και ευανάγνωστα για τους δικαιούχους και τους διαχειριστές των ταμείων. Δεδομένου ότι οι πόλεις και οι περιφέρειες υποστηρίζονται εδώ και αρκετούς μήνες, πρέπει να θεσπίσουμε ένα ενιαίο σύνολο κανόνων για όλα τα ταμεία, επιτρέποντας το συνδυασμό διαφορετικών ευρωπαϊκών ταμείων, συμπεριλαμβανομένου του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου ή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Σε κάθε περίπτωση, η πολιτική συνοχής δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να βιώσουν την Ευρώπη. Ας τους κάνουμε περήφανους.

X