Η μάχη για την Πολιτική Συνοχής: Προλαμβάνοντας τη Βαλκανοποίηση της Ευρώπης

ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ Όλες οι θέσεις σε αυτή τη στήλη αποτελούν απόψεις των συντακτών, όχι της EURACTIV.gr

Ο Lambert van Nistelrooij είναι Oλλανδός Χριστιανοδημοκράτης, μέλος της Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η πολιτική συνοχής είναι η κόλλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά με το Brexit και τις αποφάσεις για τον προϋπολογισμό μετά το 2020, μπορεί να προκύψουν ορισμένες αλλαγές. Ο Lambert van Nistelrooij αναλύει τις τρεις κύριες επιλογές που έχει προτείνει η Επιτροπή όσον αφορά την πολιτική συνοχής.

Το 2018 είναι ένα σημαντικό έτος για την πολιτική συνοχής από πολλές πλευρές, τόσο θετικές όσο και αρνητικές. Από τη λαμπρή πλευρά, είναι το έτος που γιορτάζουμε τα 30 χρόνια της πολιτικής συνοχής της ΕΕ. 30 χρόνια αλληλεγγύης προς τα λιγότερο ανεπτυγμένα μέρη της Ένωσης, 30 χρόνια αμέτρητων χρηματοδοτούμενων από την ΕΕ έργων. Είναι όμως και η χρονιά που αποφασίζουμε για την πιο σημαντική πολιτική της Ευρώπης.

Σύντομα θα πρέπει να αποφασίσουμε τον προϋπολογισμό για την επόμενη περίοδο, μετά το 2020: η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα παρουσιάσει τις προτάσεις της για το επόμενο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο το αργότερο στις αρχές Μαΐου. Λόγω της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου, πρέπει να γίνουν ορισμένες προσαρμογές και να καλυφθούν τα ελλείμματα. Αυτά είναι τα γνωστά προς το παρόν.

Αλλά πώς θα αντισταθμίσουμε αυτά τα ελλείμματα; Θα αυξήσουμε τις συνεισφορές των κρατών μελών; Θα μειώσουμε τον προϋπολογισμό για ορισμένες πολιτικές; Η τελευταία ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απαντά εν μέρει στα ερωτήματα αυτά και δίνει μια ματιά στο μέλλον της πολιτικής συνοχής

Σε ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία δημοσιεύτηκε στις 14 Φεβρουαρίου με τίτλο «Ένα νέο, σύγχρονο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο για μια Ευρωπαϊκή Ένωση που υλοποιεί αποτελεσματικά τις προτεραιότητές της μετά το 2020», η Επιτροπή υπέβαλε διάφορα σενάρια όσον αφορά την πολιτική συνοχής. Κατά ειρωνική σύμπτωση, σε αυτή την ανακοίνωση, που κυκλοφόρησε ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκδήλωσε την αγάπη της για την πολιτική συνοχής. Εν ολίγοις, οι τρεις επιλογές μπορούν να αναλυθούν ως εξής:

Σενάριο 1: Διατήρηση της ενίσχυσης του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου και του Ταμείου Συνοχής για όλα τα κράτη μέλη. Τα κέρδη από την αποτελεσματικότητα θα γίνουν μέσω της εξομάλυνσης των εντάσεων των ενισχύσεων και της καλύτερης υποστήριξης των στόχων.

Σενάριο 2: Τερματισμός στήριξης για τις περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες και τις περιοχές μετάβασης, που θα επιφέρει μείωση κατά 95 δις ευρώ. Χώρες όπως το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ολλανδία και πολλές περιοχές στην Ισπανία και την Ιταλία θα χάσουν την υποστήριξή τους.

Σενάριο 3: Η τρίτη και τελική επιλογή θα σταματήσει συνολικά τις επενδύσεις στις λιγότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες και θα επικεντρωθεί αποκλειστικά στις χώρες συνοχής. Αυτό θα επιφέρει μείωση σχεδόν 125 δις ευρώ.

Η συνοχή είναι η κόλλα που κρατάει την Ευρώπη ενωμένη, δεν θέλουμε να βαλκανοποιηθεί η ΕΕ. Τα σενάρια δύο και τρία θα αφαιρέσουν επιδέξια την κόλλα αυτή.

Η περιφερειακή πολιτική αποτελεί τη ζώνη δράσης για έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομία, όχι μόνο στις λιγότερο ανεπτυγμένες περιφέρειες. Συνεπώς, είναι αυτονόητο ότι είμαι υπέρ του πρώτου σεναρίου, της διατήρησης της στήριξης για όλα τα κράτη μέλη.

Είναι θετικό το γεγονός ότι η άποψη αυτή κερδίζεi έδαφος μεταξύ των κρατών μελών: το αποτέλεσμα των συνομιλιών του πρόσφατου γερμανικού συνασπισμού εκφράζει για παράδειγμα μια παρόμοια προοπτική. Φυσικά, μπορούν και πρέπει να γίνουν προσαρμογές στην τρέχουσα Πολιτική Συνοχής: για παράδειγμα, τα ποσοστά συγχρηματοδότησης μπορούν να τροποποιηθούν με μεγαλύτερες συνεισφορές από την πλευρά των δικαιούχων.

Θα πρέπει, επίσης, να εφαρμοστούν περισσότερες συνεργίες μεταξύ του προγράμματος πλαισίου για την έρευνα της ΕΕ «Horizon 2020», όπως περιγράφεται στο προηγούμενο άρθρο μου. Ωστόσο, μια απογυμνωμένη πολιτική συνοχής, όπως προτείνεται στο δεύτερο και το τρίτο σενάριο, θα θέσει τέλος στην αλληλεγγύη μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών.

Ας μην ξεχνάμε ότι η Πολιτική Συνοχής δεν είναι απλώς ένα πρόγραμμα, είναι ένας από τους στόχους που θέτει η Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης: «Θα πρέπει να προωθεί την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή και την αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών».

 

 

 

 

 

 

 

X