Κλιματική Αλλαγή: Αρκετά!

ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ Όλες οι θέσεις σε αυτή τη στήλη αποτελούν απόψεις των συντακτών, όχι της EURACTIV.gr

«Πρόκειται για ένα κείμενο γεμάτο ντροπή, το οποίο καταγράφει τις κενές υποσχέσεις που μας βάζουν για τα καλά στο δρόμο προς έναν μη κατοικήσιμο κόσμο». [unsplash/Kelly Sikkema]

Το πρωτόκολλο του Κιότο μετρά ήδη τριάντα χρόνια. Παρά τις υποσχέσεις, οι ετήσιες εκπομπές CO2 έχουν αυξηθεί από τότε κατά όχι λιγότερο από 60%.

Η τελευταία έκθεση της επιτροπής για το κλίμα IPCC δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα, εστιάζοντας στο εξής ερώτημα: πώς μπορούμε να μειώσουμε τις εκπομπές του θερμοκηπίου γρήγορα και δραστικά για να αποφύγουμε ένα αφιλόξενο κλιματικό μέλλον; Η απάντηση στο ερώτημα δεν είναι ξεκάθαρη. Οι παγκόσμιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ήταν μεγαλύτερες από ποτέ την τελευταία δεκαετία. Οι εκπομπές αυτές έχουν περίπου το ίδιο μέγεθος με τον προϋπολογισμό άνθρακα που απομένει για τον περιορισμό της αύξησης της θερμοκρασίας στον 1,5 βαθμό Κελσίου. Έτσι, αν εκπέμψουμε ξανά την ίδια ποσότητα αυτή τη δεκαετία, ο προϋπολογισμός μας για τον άνθρακα θα εξαντληθεί.

Τι σημαίνει αυτό μετά από 26 συνόδους κορυφής για το κλίμα; Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες κατά την παρουσίαση της έκθεσης είπε: «Πρόκειται για ένα κείμενο γεμάτο ντροπή, το οποίο καταγράφει τις κενές υποσχέσεις που μας βάζουν για τα καλά στο δρόμο προς έναν μη κατοικήσιμο κόσμο».

Για πρώτη φορά μια έκθεση της IPCC δίνει προσοχή στην επάρκεια. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποφύγουμε «τη ζήτηση για ενέργεια, υλικά, γη και νερό, ώστε να επιτύχουμε την ανθρώπινη ευημερία για όλους εντός των πλανητικών ορίων». Η έκθεση αφιερώνει, λοιπόν, ένα κεφάλαιο σχετικά με το πώς μπορούμε να μειώσουμε τις εκπομπές μέσω της συμπεριφοράς μας και των επιλογών που μας δίνονται.

Οι αλλαγές στη συμπεριφορά και την κουλτούρα αντιπροσωπεύουν μια «ξεχασμένη στρατηγική», η οποία έχει πολλές φορές παραλειφθεί στο παρελθόν. Ωστόσο, οι αλλαγές αυτές εμπεριέχουν τη δυνατότητα για πολύ μεγάλες μειώσεις του CO2, αναφέρει η IPCC. Μέχρι το 2050 οι στρατηγικές που βασίζονται στον περιορισμό της ζήτησης θα μπορούσαν να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 40 έως 70 τοις εκατό, παγκοσμίως.

Οπότε πράγματι – αν και το πρόβλημα με το κλίμα δεν είναι μόνο ζήτημα ατομικής ευθύνης, το τι τρώμε, πώς μετακινούμαστε και τι κάνουμε με τα σπίτια μας, έχει σίγουρα σημασία!