Γαλλίδα ευρωβουλευτής: Ανάπτυξη των δικών μας πόρων η μόνη απάντηση στη φρενίτιδα του προϋπολογισμού της ΕΕ

Η Ιζαμπέλ Τομά. [European Parliament]

Η αναθεώρηση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου θα δώσει μεν μια ανάσα στον κοινοτικό προϋπολογισμό, αλλά οχι αρκετή επιρροή στην ένωση, δήλωσε η Ιζαμπέλ Τομά στην γαλλική EURACTIV.

Η Ιζαμπέλ Τομά είναι Γαλλίδα και ανήκει στην ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (S&D). Είναι μέλος της Επιτροπής Προϋπολογισμών και εισηγήτρια της αναθεώρησης του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου για την περίοδο 2014-2020.

Η Γαλλίδα ευρωβουλευτής μίλησε στη Σεσίλ Μπαρμπιέρ της euractiv.fr.

Το Κοινοβούλιο ψήφισε χθες (5 Απριλίου) την αναθεώρηση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου για την περίοδο 2014-2020. Γιατί το πλαίσιο αυτό, ενώ τέθηκε σε διαπραγματεύσεις το 2013, πρέπει να συζητηθεί εκ νέου;

Το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) ορίζει έναν προϋπολογισμό επτά ετών που δεν μπορεί να υποστεί κάποια υπέρβαση. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ εξαρτάται από αυτό. Όταν εγκρίναμε το πλαίσιο το 2013 για την περίοδο 2014-2020, ήδη γνωρίζαμε ότι θα ήταν ανεπαρκές. Το κοινό ταμείο ήταν μικρότερο σε σχέση με την περίοδο 2007-2013, παρά την ένταξη της Κροατίας. Δεν είχε νόημα να διαθέσουμε έναν τόσο μικρό προϋπολογισμό.

Σε αντάλλαγμα της υποστήριξης το 2013, το Κοινοβούλιο ζήτησε ορισμένες εγγυήσεις: τη δημιουργία εργαλείου για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων, την Εγγύηση Νέων, ένα εργαλείο για την αύξηση της ευελιξίας του προϋπολογισμού, μια μελέτη για τους ιδίους πόρους για την ΕΕ και τέλος, την επιλογή της ενδιάμεσης αναθεώρησης του ΠΔΠ, ούτως ώστε να μπορούν εάν χρειαστεί να ελευθερωθούν περισσότερα κονδύλια. Αυτό ακριβώς κάνουμε σήμερα.

Ίσως το ΠΔΠ να ήταν ανεπαρκές το 2013, όμως σήμερα πρέπει να επιτρέψει στην ΕΕ να διαχειριστεί ολοένα και περισσότερες διαρθρωτικές κρίσεις. Είναι σε θέση για κάτι τέτοιο;

Με αυτή την περίοδο κρίσης που βιώνουμε, γνωρίζαμε ότι η κατάσταση και οι πολιτικές απαιτήσεις θα ήταν πολύ διαφορετικές το 2017. Για να μην αναφέρουμε ότι και οι πολιτικές προτεραιότητες μπορούν να αλλάξουν.

Μεταξύ του σχεδίου Γιούνκερ, της μεταναστευτικής κρίσης, τους συνοριακούς ελέγχους και τις ακτοφυλακές, της ανεργίας των νέων κ.λπ., η λίστα είναι μεγάλη. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο προτείνουμε την επανεξέταση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου.

Αναδιοργανώνοντας τον προϋπολογισμό, κερδίσαμε τη δυνατότητα χρήσης 6 δισεκατομμυρίων ευρώ μέχρι το 2020. Αυτό σημαίνει πως μπορούμε να ανακατανείμουμε τα αχρησιμοποίητα κεφάλαια σε άλλα προγράμματα. Επειδή συνήθως, όταν τα χρήματα δεν δαπανώνται, πηγαίνουν πίσω στα κράτη μέλη.

Για πρώτη φορά, τα θεσμικά όργανα αναγνωρίζουν την πιθανότητα ότι ίσως αλλάξουμε τον προϋπολογισμό κατά το ήμισυ. Πρόκειται ήδη κατά κάποιο τρόπο μια νίκη.

Μια από τις βασικές προτεραιότητες για την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η μείωση της ανεργίας των νέων, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται πολύ ψηλά σε ορισμένες χώρες της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης και της Γαλλίας. Η αναθεώρηση του πλαισίου θα αυξήσει τη σχετική χρηματοδότηση;

Αυτή είναι η άλλη μεγάλη νίκη αυτής της αναθεώρησης. Καταφέραμε να επιστρέψουμε 700 εκατομμύρια ευρώ στο πρόγραμμα Youth Guarantee, το οποίο στοχεύει στην βοήθεια των νέων Ευρωπαίων να βρουν πρακτικές, θέσεις κατάρτισης ή θέσεις εργασίας. Το πρόγραμμα αυτό ξεκίνησε το 2014, αλλά δυστυχώς ανεστάλη το 2016. Με την δικαιολογία ότι δεν είχε λεπτομερή αξιολόγηση της πρωτοβουλίας, η Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να ανακατανείμει τη χρηματοδότηση. Γνωρίζουμε όμως ότι λειτουργεί πολύ καλά σε ορισμένες χώρες, όπως η Γαλλία και η Ιταλία, και λιγότερο καλά σε άλλες, όπως η Ισπανία.

Πως πήγαν οι διαπραγματεύσεις;

Η Επιτροπή υπέβαλε μια νομοθετική πρόταση τον περασμένο Σεπτέμβριο. Το πρόβλημα όμως των απλήρωτων λογαριασμών την κατέστησε ακόμη περισσότερο δεκτική στις προτάσεις μας. Στη συνέχεια το θέμα έφθασε στο Συμβούλιο, όπου εξετάστηκε μαζί με τον προϋπολογισμό του 2017. Ωστόσο, τα κράτη μέλη υπέβαλαν μια πολύ χαμηλή πρόταση. Παρόλα ταύτα, έχουμε αναλάβει δεσμεύσεις σχετικά με τις τρεις κύριες δημοσιονομικές προτεραιότητες: την ασφάλεια, την ανεργία των νέων και τη μεταναστευτική κρίση. Αποφασίσαμε λοιπόν να δεχτούμε την προσφορά του Συμβουλίου, διότι, παρότι είναι μικρή, δίνει μια ορισμένη ευελιξία.

Με τόσες κρίσεις στην Ευρώπη και τον κόσμο, το επταετές δημοσιονομικό πλαίσιο εξακολουθεί να έχει νόημα;

Αυτή είναι μια καλή ερώτηση. Πρέπει να φτιάξουμε ένα νέο πλαίσιο πολύ γρήγορα. Και μεταξύ της εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ και του στόχου του να μειώσει την συμμετοχή των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, της κλεπτομανίας του Βλαντιμίρ Πούτιν και της Μέσης Ανατολής, το ζήτημα της κοινής άμυνας βρίσκεται στην διάταξη υψηλότερα από ποτέ. Όμως εάν η νέα αυτή δαπάνη  φτάσει κάτω από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, θα καταναλώσει όλες τις πιστώσεις.

Η μόνη λύση είναι να αναπτύξουμε τους δικούς μας πόρους, να επαναφέρουμε τον προϋπολογισμό της ΕΕ στην αρχική του μορφή. Μέχρι τη δεκαετία του 1990, το 75% του προϋπολογισμού αποτελείτο από τους ιδίους πόρους και μόνο το 25% προέρχονταν από τις συνεισφορές των κρατών μελών.

Στη συνέχεια, υπήρξε ένα «ψαλίδισμα» με την είσοδο των ανατολικών κρατών μελών και τη λήξη των τελωνειακών δασμών με μια αύξηση των εμπορικών συμφωνιών. Αλλά οι «ιδρυτές» πάντα ήταν της άποψης ότι ο προϋπολογισμός δεν πρέπει να βασίζεται πρωτίστως στις συνεισφορές των κρατών μελών. Αυτό τις θέτει σε μια κατάσταση σχιζοφρένειας όπου πρέπει να επιλέξουν μεταξύ των εθνικών τους και του κοινοτικού προϋπολογισμού. Είναι σαν να προσπαθεί κανείς να αποφασίσει αν θα κόψει το αριστερό ή το δεξί του χέρι. Στο τέλος, πάντα κόβει αυτό με το οποίο δεν γράφει και στην προκειμένη περίπτωση αυτό το χέρι είναι  η ευρωπαϊκή συνεισφορά.

X