Μεταναστευτικό και αλληλεγγύη διχάζουν την ΕΕ

ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ Όλες οι θέσεις σε αυτή τη στήλη αποτελούν απόψεις των συντακτών, όχι της EURACTIV.gr

Περισσότεροι από 7.000 πρόσφυγες στη Λέσβο αντιλαμβάνονται την αδυναμία της ΕΕ να δώσει σαφείς απαντήσεις για το ζήτημα της μετανάστευσης. Την ίδια στιγμή, οι Ευρωπαίοι ηγέτες πρόκειται να πραγματοποιήσουν την ενδέκατη συνάντησή τους προκειμένου να συζητήσουν για το ακανθώδες αυτό ζήτημα που επί του παρόντος παραμένει ανεπίλυτο.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ντόναλντ Τουσκ, πιστεύει ότι οι υποχρεωτικές ποσοστώσεις που πρότεινε η Επιτροπή το 2015 ήταν «αναποτελεσματικές» για την αναδιανομή χιλιάδων προσφύγων που κατέφθασαν στις ευρωπαϊκές ακτές.

Οι προτάσεις του προέδρου Τουσκ πυροδότησαν την άγρια ​​αντίδραση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Πρόκειται για ένα «αντιευρωπαϊκό» έγγραφο, τόνισε ο Επίτροπος για τη μετανάστευση, Δημήτρης Αβραμόπουλος, υποστηρίζοντας ότι «υπονομεύει έναν από τους κύριους πυλώνες της ΕΕ», δηλαδή την αλληλεγγύη.

Κύριο διακύβευμα δεν αποτελεί αποκλειστικά και μόνο η εξεύρεση λύσης για τις μελλοντικές μεταναστευτικές κρίσεις, αλλά και η τελειοποίηση της σωστής προσέγγισης για την επίλυση των μεγάλων προκλήσεων που αντιμετωπίζει η Ευρώπη.

Εάν η κρίση της Ευρωζώνης διαίρει την Ευρώπη μεταξύ των βόρειων και των νότιων οικονομιών, η κρίση των προσφύγων συνάδει με τη γραμμή μεταξύ των ανατολικών και δυτικών κρατών μελών.

Ο κ. Τουσκ πρότεινε στους ηγέτες μια ατζέντα που θα επικεντρωθεί στα αμφιλεγόμενα ζητήματα με στόχο την εξεύρεση ισορροπημένων λύσεων.

Για τους λόγους αυτούς, απέκλεισε κάθε τολμηρή πρόταση για την ενίσχυση της νομισματικής ένωσης, συμπεριλαμβανομένου ενός προϋπολογισμού της Ευρωζώνης.

Αμέσως μετά την επανεκλογή του, ο κ. Τουσκ δήλωσε: «Η αλληλεγγύη ήταν πάντα σημαντική στην προσωπική και πολιτική ζωή μου».

Οι ιδρυτές της Ευρώπης προσπάθησαν να επιλύσουν τη διχοτόμηση μεταξύ ενότητας και αλληλεγγύης, ενσωματώνοντας στη Συνθήκη της Ρώμης την αρχή της μιας «ολοένα στενότερης ένωσης».

Φέτος, κατά την εξηκοστή επέτειο της Συνθήκης, οι ορατές συνέπειες της μεγαλύτερης οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης στην ιστορία της Ένωσης θα έπρεπε να αποτελούν αφορμή για μια ισχυρή υπενθύμιση των λόγων, για τους οποίους η ευρωπαϊκή οικογένεια θα πρέπει να ενισχύσει τη συνεργασία της.

Την κρίσιμη στιγμή που οι αντιευρωπαϊκές και λαϊκιστικές δυνάμεις εξακολουθούν να αποτελούν σημαντική απειλή, η ενότητα παραμένει ως το πιο πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο.

X