Πράσινοι: Κυρώσεις στις αυτοκινητοβιομηχανίες αλλιώς θα ξαναδούμε Dieselgate

Ο Ευρωβουλευτής των Πρασίνων κ. Cramer

Οι Πράσινοι θα υποστηρίξουν την ηλεκτροκίνηση στις πόλεις αρκεί αυτή να μην περιοριστεί μόνο στα αυτοκίνητα αλλά να επεκταθεί και σε άλλα μεταφορικά μέσα είπε στη Euractiv.gr ο Ευρωβουλευτής των Πρασίνων κ. Cramer. Επίσης, έβαλε στο στόχαστρο την ΕΕ κα τις ρυθμιστικές αρχές των κρατών μελών για την αδυναμία τους ελέγχου των μεγάλων αυτοκινητοβιομηχανιών τονίζοντας ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές οικονομικές κυρώσεις αν δεν θέλουμε να δούμε ξανά σκάνδαλα αντίστοιχα με αυτά του Dieselgate.

 

Ο κ. Cramer είναι Ευρωβουλευτής των Πρασίνων / Ελεύθερη Συμμαχία και μέλος της επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου για τις Μεταφορές και τον Τουρισμό.

Παραχώρησε συνέντευξη στο δημοσιογράφο της Euractiv.gr Σταύρο Μαυρογένη.

 

Πρόσφατα, η Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο βρίσκονταν σε σύγκρουση σχετικά με την τροποποίηση της Οδηγίας για την Ενεργειακή Απόδοση,  που αφορά στην υποχρεωτική εγκατάσταση σταθμών φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων στα νεόδμητα κτίρια. Εναπόκειται, πλέον, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να συζητήσει το θέμα τον προσεχή Νοέμβριο. Ποια είναι η δική σας θέση;

Δεν πιστεύω ότι η υποχρέωση εγκατάστασης ηλεκτρικών σταθμών φόρτισης σε ιδιωτικά κτίρια θα λύσει τα προβλήματα των μεταφορών μας. Η βιώσιμη κινητικότητα δεν αφορά μόνο τη μετάβαση από μια πηγή ενέργειας σε μια άλλη. Πρέπει να ξεκινήσουμε εξετάζοντας τις ανάγκες για την κινητικότητα και το χωροταξικό σχεδιασμό. Σε ολόκληρο τον κόσμο, οι πόλεις προσπαθούν να έχουν γειτονιές με λιγότερα ή καθόλου αυτοκίνητα, για να βελτιώσουν την ασφάλεια, τη ζωή και την ποιότητα του αέρα, καθώς και τη χρήση του χώρου.

Πάρτε το παράδειγμα του Όσλο: Είναι πρωτοπόροι στην Ευρώπη όταν πρόκειται για ηλεκτρικά αυτοκίνητα, αλλά μία από τις κύριες ανησυχίες τους είναι να δημιουργήσουν γειτονιές χωρίς αυτοκίνητα. Οι σταθμοί φόρτισης μπορούν να αποτελούν μέρος μιας νέας προσέγγισης, αλλά κατά τη γνώμη μου πρέπει να βρίσκονται σε δημόσιο χώρο, να είναι ελεύθεροι σε όλους. Και θα πρέπει, επίσης, να εξυπηρετούν ηλεκτρικά ποδήλατα, φορτηγά-ποδήλατα και λεωφορεία.

 

Η Κίνα, που κατηγορήθηκε έντονα ότι αποτελεί τον μεγαλύτερο πομπό διοξειδίου του άνθρακα στον κόσμο, προσπαθεί να βρει τους κατάλληλους τρόπους, ώστε να καταστεί πιο πράσινη τουλάχιστον στον τομέα των μεταφορών. Από την άλλη πλευρά, η Ευρώπη, πρωτοπόρος στην εφαρμογή της συμφωνίας του Παρισιού, εξακολουθεί να προσπαθεί να εντοπίσει και να αποσύρει από τους δρόμους τα οχήματα που συμβάλλουν στην ατμοσφαιρική ρύπανση, τα οποία κατασκευάστηκαν από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία. Έχει λάβει η ΕΕ το μάθημά της από το σκάνδαλο Dieselgate; Ποιος είναι ο δρόμος για την επιτυχία;

Θεωρώ ότι σήμερα η ΕΕ και τα κράτη μέλη της απέχουν πολύ από το να αποτελέσουν πρότυπο για την προστασία του κλίματος και τη βιώσιμη κινητικότητα. Το σκάνδαλο Dieselgate είναι μόνο ένα παράδειγμα μεταξύ πολλών, αλλά απεικονίζει τέλεια πολλές από τις ελλείψεις.

Οι κυβερνήσεις και οι ρυθμιστικές αρχές εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η βοήθεια προς τη βιομηχανία σημαίνει, ότι πρέπει να ανέχονται ανήθικη ή και παράνομη συμπεριφορά. Ωστόσο, σήμερα καμία εργασία στην αυτοκινητοβιομηχανία δεν είναι ασφαλής, επειδή επέτρεψε στους κατασκευαστές αυτοκινήτων να μολύνουν το περιβάλλον μας και να βλάπτουν την υγεία των πολιτών μας. Η ΕΕ και συγκεκριμένα τα κράτη μέλη έχουν πολλά να μάθουν.

Χρειαζόμαστε φιλόδοξους στόχους, αυστηρούς κανόνες επιβολής και οικονομικές κυρώσεις για όσους εξαπατούν – επειδή μόνο όταν ‘’πονάει’’, ορισμένοι κατασκευαστές αυτοκινήτων θα προσαρμόσουν το επιχειρηματικό τους μοντέλο.

 

Υποστηρίζετε την πρόταση της Επιτροπής σχετικά με το πακέτο βιώσιμης κινητικότητας (Europe on the Move), το οποίο υποβλήθηκε στις 31 Μαΐου με στόχο την απαλλαγή των οχημάτων με μηδενικές εκπομπές από την πληρωμή διοδίων κατά 75%; Τι άλλα κίνητρα θα θέλατε να δοθούν;

Η ιδέα ακούγεται ελκυστική, αλλά πάλι, πρόκειται για περιορισμένο όραμα όσον αφορά την ηλεκτρική κινητικότητα. Δεν πρόκειται, πρωτίστως, για ένα διαφορετικό καύσιμο, αλλά για μια διαφορετική προσέγγιση της κινητικότητας και για λιγότερα οχήματα στους δρόμους μας που χρησιμοποιούνται καλύτερα.

Φανταστείτε: Είστε κολλημένοι σε κυκλοφοριακή συμφόρηση στην Αθήνα ή στις Βρυξέλλες. Το να κάθεστε σε ηλεκτρικό αυτοκίνητο δεν βοηθά πολύ – παρά μειώνει μόνο τους τοπικούς ρύπους, όχι την κυκλοφοριακή συμφόρηση, τη χρήση του δημόσιου χώρου ή το άγχος. Ας δούμε τους σιδηρόδρομους: το 100% των δικτύων τους περιλαμβάνει διόδια και τα ηλεκτρικά τρένα δεν περνούν ελεύθερα!

Αντίθετα: Αρκετά εξ αυτών δεν είναι ακόμα ηλεκτροκίνητα και συνεπώς, πρέπει να χρησιμοποιηθούν μηχανές ντίζελ. Προσωπικά, υποστηρίζω μια τολμηρή προσέγγιση στην ηλεκτροκίνηση: κάτι περισσότερο από τα ηλεκτρονικά αυτοκίνητα, που θα πρέπει να ξεκινήσει με ηλεκτρονικά λεωφορεία, ηλεκτρονικά ταξί, e-παραδόσεις, ηλεκτρονικά (φορτηγά) – ποδήλατα και φυσικά ηλεκτρικά τραμ και τρένα!

 

Πρόσφατα, η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία αντέδρασε έντονα στα κινεζικά σχέδια που θέτουν ως στόχο για τα ηλεκτρικά και υβριδικά οχήματα, την κάλυψη τουλάχιστον ενός πέμπτου σε πωλήσεις αυτοκινήτων έως το 2025. Επιπροσθέτως, η Ινδία έχει παρόμοιες φιλοδοξίες. Θα θέλατε στο εγγύς μέλλον να υιοθετήσει και η ΕΕ αντίστοιχες ποσοστώσεις για τα αυτοκίνητα με μηδενικές εκπομπές άνθρακα;

Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πειστεί ότι οι ποσοστώσεις θα λύσουν τα προβλήματά μας. Θα πρέπει μάλλον να θέσουμε τις κατάλληλες συνθήκες για βιώσιμη κινητικότητα. Ας μειώσουμε τις επιδοτήσεις για ντίζελ, ας εισαγάγουμε δίκαιους φόρους για τα εταιρικά αυτοκίνητα και ας επενδύσουμε στις καθαρές μεταφορές για όλους, από το παιδί έως τον παππού. Και στη συνέχεια θα ακολουθήσει η υιοθέτηση νέου τύπου οχημάτων.

X