Χρειάζονται οι προεδρίες της ΕΕ χορηγούς;

ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ Όλες οι θέσεις σε αυτή τη στήλη αποτελούν απόψεις των συντακτών, όχι της EURACTIV.gr

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν προσδοκά πολιτικά οφέλη από την γαλλική προεδρία της ΕΕ το πρώτο εξάμηνο της ΕΕ, αλλά μάλλον θέλει να μοιραστεί τα... έξοδα. [EPA-EFE/LUDOVIC MARIN]

Κοστίζουν τελικά οι προεδρίες της ΕΕ τόσο ακριβά; Και αν κοστίζουν γιατί όλες ανεξαιρέτως οι χώρες τις περιμένουν πώς και πώς; Εχει ανάγκη η Γαλλία από κάποια βοήθεια για να σηκώσει το κόστος της δικής της προεδρίας που αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2022;

Το ερώτημα δεν έπεσε βεβαίως από τον ουρανό. Αυτές τις ημέρες τρεις μεγάλες ΜΚΟ της Ευρώπης, που ασχολούνται κυρίως με την παρακολούθηση των δραστηριοτήτων των μεγάλων λόμπις, οι «Corporate Europe Observatory», «Observatoires des Multinationales» και «foodwatch» έχουν ξεκινήσει μια εκστρατεία αποτροπής της λήψης χορηγιών από την γαλλική προεδρία, συγκεντρώνοντας μάλιστα και υπογραφές στο διαδίκτυο..

Η πρωτοβουλία ξεκίνησε μετά από τη διαρροή σχετικών πληροφοριών για την πρόθεση της κυβέρνησης του Εμανουέλ Μακρόν να «μοιράσει τα έξοδα» και καθώς το θέμα έχει απασχολήσει την Κομισιόν και στο παρελθόν, χωρίς πάντως να έχει δοθεί μια τελεσίδικη και ικανοποιητική απάντηση. Η Αυστρία το 2018 συνεργάστηκε με Porsche, Audi και Microsoft, η Μάλτα το 2017 με BMW, AirMalta και Microsoft και η Σλοβακία το 2016 με Peugeot, Orange και Microsoft.

Το 2019 η σχετική «χορηγία» της Coca Cola προς την προεδρία της Ρουμανίας είχε προκαλέσει πολλές αντιδράσεις, καθώς ήταν μάλλον προκλητική και η οργάνωση «foodwatch» με βασική έδρα το Βερολίνο είχε προσφύγει στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή ζητώντας να καταδικαστεί αυτή η πρακτική.

Τότε η Κομισιόν είχε παραδεχτεί ότι υπάρχει ένα «ζήτημα τιμής» για την ΕΕ, αλλά ουσιαστικά δεν υπήρξε κάποια πρόβλεψη για το μέλλον. Η γαλλική προεδρία έχει εκδηλώσει τώρα την πρόθεση να εκμεταλλευτεί «προσφορές» ιδιωτών σε είδος και όχι σε χρήμα, αλλά και αυτό έχει δικαιολογημένα προκαλέσει τις αντιδράσεις Γάλλων ευρωβουλευτών που το θεωρούν ντροπή για την πατρίδα τους να μην… μπορεί να πληρώσει για φαγητά, ποτά, μετακινήσεις ή άλλες παροχές.

«Είμαστε ακόμα το γαλλικό κράτος. Θα με κάνετε να πιστέψω ότι δεν είμαστε σε θέση να οργανώσουμε εκδηλώσεις χωρίς εταιρική υποστήριξη. Αν συμβαίνει αυτό, σημαίνει ότι έχουμε χρεοκοπήσει» δήλωσε στο EURACTIV με μια δόση σαρκασμού η Γαλλίδα ευρωβουλευτής της αριστεράς Μανόν Ομπρί.

Το θέμα των χορηγιών από μεγάλες πολυεθνικές προς τις κυβερνήσεις ξεπερνά βεβαίως τα όρια της εκ περιτροπής προεδρίας της ΕΕ. Η συνήθεια να διοργανώνονται συνέδρια για παράδειγμα από κοινού μεταξύ κυβερνήσεων και εταιριών προκαλεί πολλά ερωτηματικά για τις αλληλοεξαρτήσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στις δύο πλευρές.

Η επίδραση των λόμπυς στην πολιτική θεωρείται παραδοσιακά ένα από τα μείζονα προβλήματα στη λειτουργία της Ενωσης. Τόνοι μελανιού (και ψηφιακού) έχουν χυθεί, πολλές καταγγελίες έχουν γίνει, πολλές υποσχέσεις έχουν δοθεί, αλλά το πρόβλημα παραμένει.

Θα μπορούσε κανείς κυνικά να πει ότι «έτσι είναι η μεταδημοκρατία». Αλλά αυτά τα φαινόμενα είναι που τελικά απομακρύνουν πολλούς Ευρωπαίους πολίτες από την πολιτική. Και συχνά ανοίγουν το δρόμο για τους εχθρούς της δημοκρατίας.