Ανησυχία για την βιοποικιλότητα προκύπτει από την έκθεση του ΟΗΕ

[Yannik S/Flickr]

O Διεθνής Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) εξέφρασε την ανησυχία του για την κατάσταση της βιοποικιλότητας που είναι απαραίτητη για την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια, στην πρώτη έκθεση που δημοσίευσε για το θέμα, αναφέρει ο εταίρος ενημέρωσης της EURACTIV  Γαλλίας, Journal de l’environnement.

Ενώ είναι επανειλημμένα απώλεια λόγω της γεωργίας και της διατροφής μας, η βιοποικιλότητα είναι απαραίτητη και για τα δύο. Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε στις 22 Φεβρουαρίου σχετικά με τις πληροφορίες που παρέχονται από 91 χώρες, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) επικεντρώθηκε σε φυτά (τόσο καλλιέργειες όσο και συλλεχθέντα) και ζώα (είτε εκτρέφονται – θηρεύονται, είτε αλιεύονται) που αντιμετωπίζουν πολλές απειλές.

Υπηρεσίες οικοσυστήματος

Πώς είναι ζωτικής σημασίας η βιοποικιλότητα για την ασφάλεια των τροφίμων; Ο Διεθνής Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) ανέφερε ότι η βιοποικιλότητα παρέχει πολλές ζωτικές υπηρεσίες για το οικοσύστημα «είτε με τη δημιουργία και τη διατήρηση υγιεινών εδαφών, επικονίαση φυτών», τον έλεγχο των παρασίτων, ένα σπίτι για την άγρια πανίδα, συμπεριλαμβανομένων των ψαριών και άλλων ειδών που είναι ζωτικής σημασίας για τη διατροφή. Επιπλέον, η βιοποικιλότητα καθιστά τα συστήματα παραγωγής πιο ανθεκτικά στους παράγοντες άγχους, που περιλαμβάνουν όλο και περισσότερο αυτούς που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή.

Επίσης επηρεάστηκε και η γεωργία

Εκτός από την αξία της βοήθειας στον γεωργικό τομέα, η βιοποικιλότητα σχετίζεται επίσης με τα καταναλωθέντα, εξημερωμένα και άγρια είδη. Υπήρξε επίσης μια απότομη πτώση της βιοποικιλότητας στους τομείς αυτούς λόγω της γεωργικής τυποποίησης.

Από τις 6.000 φυτά καλλιέργειας για τη διατροφή του πληθυσμού, λιγότερα από 200 συμβάλλουν σημαντικά στη διατροφή (είτε σε παγκόσμιο είτε σε εθνικό επίπεδο) και μόνο εννέα από αυτά αποτελούν το 66% της παγκόσμιας γεωργικής παραγωγής. Αυτές οι καλλιέργειες είναι το ζαχαροκάλαμο, το αραβόσιτο, το  ρύζι, το σιτάρι, οι πατάτες, η σόγια και η μανιόκα.

Το ίδιο ισχύει και για την κτηνοτροφία. Από τις 7.745 κτηνοτροφικές φυλές που εντοπίστηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο, το 26% κατηγοριοποιήθηκε ότι κινδυνεύει να εξαφανιστεί, το 67% κρίθηκε ως άγνωστης κατάστασης κινδύνου και μόνο το 7% θεωρείται ότι δεν βρίσκεται σε κίνδυνο.

Απειλή για τη συγκομιδή, το κυνήγι και το ψάρεμα

Ανησυχητική είναι η κατάσταση των 3.980 καταναλωμένων άγριων ειδών σε όλο τον κόσμο, τα περισσότερα από τα οποία είναι φυτά, ψάρια και θηλαστικά. Διαπιστώθηκε ότι το 24% μειώθηκε σε αφθονία, ενώ στο 61% των περιπτώσεων οι τάσεις δεν ήταν γνωστές. Οι περισσότερο επηρεαζόμενες περιοχές ήταν η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική, ενώ ακολουθούν η Ασία και η Αφρική.

Οι απειλές που δημιουργούνται ποικίλλουν μεταξύ των ηπείρων. Για παράδειγμα, στην Αφρική, υπάρχει υπερεκμετάλλευση, κυνήγι και λαθροθηρία ενώ στην Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, οι απειλές είναι οι αλλαγές στη χρήση γης και η εντατικοποίηση της γεωργίας. Επιπλέον, στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, υπάρχουν απειλές υπερεκμετάλλευσης, παρασίτων και εισβολής χωροκατακτητικών ειδών, ενώ στην Ασία υπάρχει πρόβλημα αποδάσωσης.

X