Ιταλία: Η δεξιά θέλει τον Μπερλουσκόνι για Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι έχει γίνει, από το τέλος της θητείας του ως Πρωθυπουργός το 2011, σημείο αναφοράς για τη δεξιά πτέρυγα, ιδιαίτερα για τα δύο πιο εξέχοντα ακροδεξιά κόμματα. [EPA-EFE/FABIO FRUSTACI]

«Η δεξιά παράταξη υποστηρίζει τον Μπερλουσκόνι. Τα ιδεολογικά βέτο δεν γίνονται δεκτά από την αριστερά. Ελπίζω ότι ούτε οι γραμματείς ούτε τα κόμματα θα αποφύγουν τον ανταγωνισμό και την ευθύνη», είπε ο ηγέτης του Κόμματος της Λέγκας Ματέο Σαλβίνι την Πέμπτη (13 Ιανουαρίου), ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι ο Μάριο Ντράγκι πρέπει να παραμείνει πρωθυπουργός.

Το μεσημέρι της Παρασκευής, μια σύνοδος κορυφής της δεξιάς παράταξης θα λάβει χώρα στη Villa Grande, την κατοικία του Σίλβιο Μπερλουσκόνι στη Ρώμη. Η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί μετά το τέλος της κηδείας του Νταβίντ Σασόλι, στην οποία θέλουν να παραστούν αρκετά μέλη της δεξιάς. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι έχει γίνει, από το τέλος της θητείας του ως Πρωθυπουργός το 2011, σημείο αναφοράς για τη δεξιά πτέρυγα, ιδιαίτερα για τα δύο πιο εξέχοντα ακροδεξιά κόμματα από άποψη ψήφων: τη Λέγκα με επικεφαλής τον Ματέο Σαλβίνι και το κόμμα « Αδέλφια της Ιταλίας» (Fratelli d’Italia)‎, με επικεφαλής τη Τζόρτζια Μελόνι.

Το κόμμα του (Forza Italia) έχει χάσει τη συναίνεση την τελευταία δεκαετία. Παρόλα αυτά, ο Μπερλουσκόνι εξακολουθεί να διατηρεί την ηγεσία του κόμματος ως πρόεδρος και έχει πολύ μεγαλύτερη επιρροή σε σύγκριση με άλλους, όπως ο Αντόνιο Ταγιάνι, πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σήμερα αντιπρόεδρος του κόμματος.

Στην Ιταλία, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει σημαντικές εξουσίες, όπως η εκλογή του ενός τρίτου των δικαστών του Συνταγματικού Δικαστηρίου, η προκήρυξη νέων εκλογών και η δημοσίευση όλων των νόμων. Για τέτοιου είδους καθήκοντα, επιλέγεται συνήθως μια χαμηλών τόνων προσωπικότητα που μπορεί να εξασφαλίσει την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ των θεσμών.

Για το λόγο αυτό, ο Μπερλουσκόνι φαίνεται ότι είναι ακατάλληλος για αυτόν τον ρόλο, λόγω του αμφιλεγόμενου πολιτικού και προσωπικού χαρακτήρα του. Ο πρόεδρος χρειάζεται τα δύο τρίτα των ψήφων από την Βουλή των Αντιπροσώπων, τη Γερουσία και από εκπροσώπους ιταλικών περιφερειών για να εκλεγεί. Μέχρι σήμερα, δεν έχει υπάρξει ποτέ γυναίκα πρόεδρος της Δημοκρατίας.