Αισιόδοξη η Γαλλία για τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης

[amna.gr]

Αυτό το άρθρο είναι μέρος των ειδικών εκθέσεων μας Ευρωπαϊκή οικονομία: Σταδιακή ανάκαμψη ή στασιμότητα;.

Η Γαλλία τείνει να αναπτύσσεται προς την αντίθετη κατεύθυνση σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, με την οικονομία της να καταγράφει αξιοσημείωτη πρόοδο. Ωστόσο, οι Γάλλοι οικονομολόγοι διατηρούν τις επιφυλάξεις τους, τονίζοντας ότι η διεθνής κατάσταση εγείρει ανησυχίες για τις οικονομικές προβλέψεις μακροπρόθεσμα.

Στην πορεία προς τις ευρωπαϊκές εκλογές, η οικονομική κατάσταση στην Ευρωζώνη φαίνεται να είναι καλύτερη σε σύγκριση με τις Ευρωεκλογές του 2014. Η ανάπτυξη επέστρεψε και οι δημοσιονομικές αποκλίσεις αποτελούν μόνο κακή ανάμνηση.

Εντούτοις, η ελπίδα που προέκυψε από την εκλογή του Εμανουέλ Μακρόν το 2017 έχει πλέον εξαντληθεί. Το γεγονός αυτό αντικατοπτρίζεται εξίσου έντονα στην οικονομική δραστηριότητα, όπως στην αίσθηση της δυσαρέσκειας των Γάλλων πολιτών. Σύμφωνα με έρευνα της BVA και της La Tribune, το 69% των Γάλλων πιστεύει ότι η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης είναι λανθασμένη.

Διαφορά μεταξύ Γαλλίας και Ευρωζώνης

Παρόλα αυτά, η εικόνα δεν είναι τόσο ζοφερή όσο ήταν στις προηγούμενες κυβερνήσεις. Βεβαίως, δεν υπήρξε η αύξηση κατά 2% που υποσχέθηκε η κυβέρνηση για το 2018. Αντίθετα, αναμένεται να περιοριστεί σε 1,6% ή 1,7%. Ταυτόχρονα, η άνοδος της οικονομικής δραστηριότητας που άρχισε το 2017 αποδυναμώθηκε.

Κατά συνέπεια, κατά τους πρώτους έξι μήνες του 2018, η Γαλλία σημείωσε φτωχότερες επιδόσεις από ό, τι οι γείτονές της στην Ευρωζώνη, όπου η οικονομία τους αυξήθηκε κατά μέσο όρο κατά 2,2% έναντι 0,8% για τη Γαλλία.

«Η φύση των φορολογικών μέτρων έχει πολύ μεγάλη σχέση με τη γαλλική εικόνα, δεδομένου ότι υπήρχαν περισσότερες επιβαρύνσεις στην αρχή του έτους, αλλά θα υπάρξουν φορολογικές μειώσεις, όπως ο φόρος ακίνητης περιουσίας, στο δεύτερο μέρος του 2018, γεγονός που θα πρέπει να ενισχύσει την κατανάλωση», τονίζει ο διευθυντής της Rexecode, Charles-Henri Colombier.

Πρόσθεσε, ότι οι μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε ο πρόεδρος Μακρόν – όπως αυτές που αφορούν την αγορά εργασίας, τη φορολογία κεφαλαίου, την εκπαίδευση και την κατάρτιση – δεν θα έχουν αποτέλεσμα πριν από το τέλος της πενταετούς θητείας του προέδρου.

Η συνολική εικόνα θα αντιστραφεί κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2018 και το 2019. Πολλοί δείκτες γίνονται πράσινοι για τη Γαλλία.

«Προβλέπω μια ισχυρή άνοδο της αγοραστικής δύναμης, ή 2% το 2019, με πιο μέτριο πληθωρισμό. Λογικά, αυτό θα πρέπει να ανανεώσει την ανάπτυξη, αν το ηθικό των καταναλωτών αναζωπυρωθεί ξανά. Και αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να ελέγξουμε. Χωρίς βελτιωμένο ηθικό των καταναλωτών, η ανάκαμψη δεν θα είναι τόσο ισχυρή», προειδοποίησε η οικονομολόγος της BNP Paribas, Hélène Baudchon.

Παρ’ όλα αυτά, οι αβεβαιότητες εξακολουθούν να οφείλονται στην αύξηση των τιμών του πετρελαίου και των έμμεσων φόρων επί του καπνού και των καυσίμων.

Ιταλία και διεθνές εμπόριο: αμφιβολίες για το 2019

Η διεθνής κατάσταση κινδυνεύει να βλάψει τη θετική γαλλική δυναμική. Η έλλειψη ανταγωνιστικότητας των εξαγωγών της επιτείνει την εμπορική ανισορροπία λίγο περισσότερο κάθε χρόνο, ενώ πολλοί από τους Ευρωπαίους γείτονές της βλέπουν να διογκώνονται τα πλεονάσματα τους.

Η κατάσταση αυτή εξηγείται από το κόστος της γαλλικής απασχόλησης, καθώς και από τους φόρους επί της εργασίας και της παραγωγής. Η φορολογική πίστωση για την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση προσπάθησε να ανταποκριθεί σε αυτή την κατάσταση, με ελάχιστη επιτυχία προς το παρόν.

«Παρακολουθούμε τι συμβαίνει ιδιαίτερα στην Ιταλία. Οι ευρωπαϊκές εκλογές θα μπορούσαν να αυξήσουν σημαντικά τον αριθμό των λαϊκιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ωστόσο, ο πραγματικός κίνδυνος είναι ότι χώρες, όπως η Ιταλία, εμποδίζουν την πρόοδο του ευρωπαϊκού εγχειρήματος», υπογράμμισε ο κ. Colombier.

Ενώ οι αρχηγοί κρατών έχουν προγραμματίσει να εξετάσουν τις προσαρμογές της Ευρωζώνης στη Σύνοδο κορυφής τον Δεκέμβριο, η οποία θα έχει ως στόχο την ολοκλήρωση της τραπεζικής ένωσης και την αναθεώρηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, κάποιοι άλλοι ανησυχούν για την ανθεκτικότητά της σε περίπτωση νέας χρηματοπιστωτικής κρίσης.

X