Εξετάζεται η κατάσχεση ενεργειακών περιουσιακών στοιχείων που βρίσκονται σε ρωσικά χέρια

Η Βουλγαρία ξεκινά πολιτική συζήτηση για την πιθανή απαλλοτρίωση στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν σε ρωσικές εταιρείες. [Shutterstock/fortton]

Από τη Σόφια έως το Βερολίνο, οι κυβερνήσεις εξετάζουν το ενδεχόμενο απαλλοτρίωσης, εθνικοποίησης και άλλης κατάσχεσης ενεργειακών υποδομών που ανήκουν σε εταιρείες που συνδέονται με τη Ρωσία.

Η Βουλγαρία ξεκινά πολιτική συζήτηση για την πιθανή απαλλοτρίωση στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν σε ρωσικές εταιρείες.

Η φιλοευρωπαϊκή Δημοκρατική Βουλγαρία, μέρος του κυβερνητικού συνασπισμού, κάλεσε την κυβέρνηση να προετοιμαστεί για πιθανή εξαγορά διαφόρων περιουσιακών στοιχείων της Lukoil Bulgaria.

Το διυλιστήριο Νεφτοχίμ της εταιρείας στην πόλη Μπουργκάς, λιμάνι της Μαύρης Θάλασσας, το μεγαλύτερο στα Βαλκάνια, προμηθεύει περίπου το 60-70% των καυσίμων για τη βουλγαρική αγορά.

Το διυλιστήριο ανήκει στη Lukoil μέσω της ελβετικής εταιρείας Litasco, η οποία ανήκει στη ρωσική μητρική εταιρεία.

Η πολιτική έκκληση, η οποία έγινε στο κοινοβούλιο της χώρας από τον συν-επικεφαλής του κόμματος Χρίστο Ιβάνοφ την Παρασκευή (13 Μαΐου), ζητά την «απεξάρτηση» της πολιτικής και οικονομικής ζωής της Βουλγαρίας.

Η Δημοκρατική Βουλγαρία επιμένει στη θέσπιση νομικής δυνατότητας για την ανάληψη του ελέγχου στρατηγικών περιοχών που σήμερα ελέγχονται από άτομα που συνδέονται με τη Ρωσική Ομοσπονδία ή το καθεστώς Πούτιν.

«Για δεκαετίες, το Κρεμλίνο επιδιώκει τους στόχους του στην περιοχή μέσω ενός ευρέος φάσματος μέσων εκφοβισμού και αποθράσυνσης, προπαγάνδας της κοινής γνώμης, οικονομικής εξάρτησης, διάβρωσης των θεσμών και διαφθοράς της κυβερνώσας ελίτ. Η Βουλγαρία συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών που πλήττονται περισσότερο από αυτού του είδους την υβριδική διείσδυση στην περιοχή», αναφέρεται στη δήλωση που διάβασε ο Ιβάνοφ.

Ο Μάρτιν Βλαντιμίροφ, ειδικός σε θέματα ενέργειας στο Κέντρο Μελέτης της Δημοκρατίας, σχολίασε ότι εάν η διοίκηση του διυλιστηρίου δεν υιοθετήσει ένα νέο στρατηγικό όραμα για τον εφοδιασμό με πετρέλαιο, μπορεί να χρειαστεί ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο που θα επιτρέψει την εθνικοποίησή του.

«Στην περίπτωση αυτή, ένα τέτοιο μέτρο είναι δικαιολογημένο, καθώς θίγεται η εθνική ασφάλεια της Βουλγαρίας», δήλωσε ο Βλαντιμίροφ.

Η Lukoil πρόκειται επίσης να αντιμετωπίσει δυσκολίες στην Ιταλία, όπου δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης τον Απρίλιο ανέφεραν ότι το κράτος θα μπορούσε να εθνικοποιήσει το διυλιστήριο ISAB.

Τη Δευτέρα (16 Μαΐου), πηγές προσκείμενες στο θέμα επιβεβαίωσαν στη EURACTIV Ιταλίας ότι, σε περίπτωση εμπάργκο πετρελαίου που θεσπίζει η ΕΕ, η Ιταλία θα μπορούσε να εξετάσει την προσωρινή απαλλοτρίωση του διυλιστηρίου ISAB/Lukoil, στη Σικελία, ως επιλογή.

Αν και η διυλιστική ικανότητα της Ιταλίας είναι πολύ περιορισμένη, η ISAB κατέχει σημαντικό μερίδιο αυτής (περίπου 23%), με ετήσια παραγωγή 16 εκατομμυρίων τόνων.

Καθώς το ιταλικό διυλιστήριο της Lukoil αγοράζει το 30-40% του αργού του από τη Ρωσία, η ISAB θα έπρεπε πιθανότατα να σταματήσει την παραγωγή, με σοβαρές συνέπειες για την απασχόληση, που χρησιμεύει ως η κύρια αιτιολογία για την πιθανή μετακίνηση.

Το διυλιστήριο απασχολεί περίπου 8.000 άτομα σε μια περιοχή, τη Σικελία, όπου τα ποσοστά απασχόλησης είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη.

Εν τω μεταξύ, μέχρι τις 20 Μαΐου η γερμανική κυβέρνηση ελπίζει να έχει θεσπίσει νόμο που θα επιτρέπει την απαλλοτρίωση κρίσιμων υποδομών, αναφέρει η EURACTIV Germany

«Αυτές οι αλλαγές [στον νόμο του 1975 για την ενεργειακή ασφάλεια] μας δίνουν την ευκαιρία να θέσουμε κρίσιμες υποδομές υπό – ναι – κηδεμονία ή, ως έσχατη λύση, υπό απαλλοτρίωση», δήλωσε ο Μίχαελ Κέλνερ, υφυπουργός του υπουργείου Οικονομίας και Κλίματος, ενώπιον του γερμανικού κοινοβουλίου την Πέμπτη (12 Μαΐου).

«Σίγουρα θα πρέπει να πάρουμε ένα μάθημα από αυτή την κρίση: ότι δεν θα θέσουμε ποτέ ξανά κρίσιμες υποδομές σε ρωσικά χέρια ή σε χέρια κρατών που μοιάζουν με τη Ρωσία. Αυτό ήταν ένα λάθος, άλλωστε», πρόσθεσε.