Η Πάτρα «αγκαλιάζει» 45 παιδιά από τις εμπόλεμες περιοχές της Ουκρανίας

burnt_russian_transport._ukraine_2014._spoilt.exileflickr.jpg

Από τους συνεχείς βομβαρδισμούς, στο  όμορφο ελληνικό καλοκαίρι. Από τις εικόνες της ανείπωτης καταστροφής, στην αρμονία της ελληνικής φύσης. Από τον χωρίς τελειωμό πόλεμο στην ανατολική Ουκρανία, στη ζεστή αγκαλιά της ελληνικής φιλοξενίας. Εικόνες αντιθετικές, αλλά πέρα για πέρα αληθινές για 45 παιδιά, ελληνικής καταγωγής από τις εμπόλεμες περιοχές της ανατολικής Ουκρανίας, που επισκέπτονται για δύο εβδομάδες τη χώρα μας, χάρη στην ευγενική προσφορά Ελλήνων ιδιωτών, από την Πάτρα και την ευρύτερη περιοχή, που δεν ξεχνούν τον απόδημο ελληνισμό της ανατολικής Ουκρανίας, ο οποίος προσπαθεί να επιβιώσει κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.

Το ταξίδι αυτό «είναι ευλογία του Θεού» για κάθε Έλληνα που είναι μακριά από την χώρα του και πόσο περισσότερο για εκείνους που κατοικούν σε εμπόλεμες ζώνες λέει χαρακτηριστικά στην EurActiv.gr μια εκ των συνοδών των παιδιών, η Βικτορία Πομαζάν, αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Έλληνες της Ουκρανίας».  Διπλός ο σκοπός της επίσκεψης αυτής, επισημαίνει η ίδια: Τα παιδιά να ξεκουραστούν από τις πολύμηνες συγκρούσεις στην ανατολική Ουκρανία, αλλά και να μάθουν καλύτερα την ελληνική γλώσσα, τον ελληνικό πολιτισμό, τις παραδόσεις και τα ήθη και έθιμα. Η Ελλάδα δεν ξεχνάει τον απόδημο ελληνισμό, παρά την σοβαρή κρίση που διανύει, τονίζει η κα Πομαζάν και ευχαριστεί θερμά τους διοργανωτές της αξιόλογης αυτής πρωτοβουλίας, τον πρώην Γενικό Πρόξενο της Ελλάδος στην Μαριούπολη, Δημήτρη Παπανδρέου, τον Σύλλογο Ελληνοσερβικής Φιλίας «Η Αγία Σοφία-ο Άγιος Σάββας»,” .αλλά και περισσότερους από 15 ιδιώτες που συνέβαλαν να γίνει το όνειρο αυτό πραγματικότητα.

Στις αποσκευές η Ελπίδα 

Πάτρα, Τρίκαλα, Καλάβρυτα, Ζάκυνθος είναι μερικά από τα μέρη που θα υποδεχθούν τα παιδιά αυτά, που έμαθαν από πολύ νωρίς τι θα πει δυστυχία και πόλεμος. Τώρα, έχουν την ευκαιρία να ζήσουν την ηλικία τους, να ξαναβρούν την παιδική αθωότητά τους, να διδαχθούν τις παραδόσεις του μακρινού τόπου καταγωγής τους αλλά το πιο σημαντικό, να βάλουν στις αποσκευές τους μια μεγάλη έννοια, με ανυπολόγιστη αξία : την λέξη Ελπίδα.

Μύρνα Νικολαΐδου

φωτογραφία από spoilt.exile/flickr